A personal outburst of emotions…..

I am going to do some thing I have been consciously avoided for nearly a year. I have always tried to be a neutral person looking into issues and present things in a historical way. I have very consciously been avoiding this blog to be an outlet of my personal emotion. But a thought, rather... Continue Reading →

Patinathar Poem

One of Patinathar's most hard hitting poem ...

Patinathar’s poem on life- Part 4 – Death -Utarkurruvanam

வளர்பிறைபோலவெயிறுமுரோம,  முஞ்சடையுஞ் சிறுகுஞ்யும்விஞ்ச,  மனதுமிருண்டவடிவுமிலங்க,  மாமலைபோல் யமதூதர்கள்வந்து. And lo, behold, the Messenger of Death, like a huge mountain, shining and black shape, all hairy, terrible, teeth like the crescent moon(19)-   வலைகொடுவீசியுயிர்கொடுபோக,  மைந்தரும்வந்துகுனிந்தழநொந்து மடியில்விழுந்துமனைவிபுலம்ப,  மாழ்கினரெயிவர்காலமறிந்து. He throws his net and takes the life and goes. the others come with bowed heads, and weep, the wife falls... Continue Reading →

Patinathar’s poem on life- Part 3 – Old Age -Utarkurruvanam

வருவதுபோவதொருமுதுகூனு,  மந்தியெனும்படிகுந்திநடந்து மதியுமழிந்துசெவிதிமிர்வந்து,  வாயறியாமல்விடாமன்மொழிந்து.   Bent with the weight of age, he roams about, squatting and moving like an ape, losing his wits, all stiff, all deaf, and almost blind, blabbering incongruous words.(13) துயில்வருநேரமிருமல்பொறாது,  தொண்டையு நெஞ்சுமுன்வந்துவறந்து,  துகிலுமிழந்துசுணையுமழிந்து,  தோகையர் பாலர்ககோரணிகொண்டு.   When it is time for sleep, he coughs, his throat is dry, and his chest... Continue Reading →

Patinathar’s poem on life- Part 2 – Youth -Utarkurruvanam

  உயர்தருஞானகுருஉபதேச,  முந்தமிழின்கலையுங்கரைகண்டு வளர்பிறையென்றுபலரும்விளம்ப,  வாழ்பதினாறுபிராயமும்வந்து.   Then the teacher comes. He learns the glories of his mother-tongue, Tamil in her three shapes, and how to write and count, and growing up, resembles, as so many say, the growing crescent of the moon: and thus he reaches sixteen years.(7) மயிர்முடிகோதியறுபதநீல,  வண்டிமிர்தண்டொடைகொண்டைபுனைந்து,  மணிபொனிலங்குபணிகளணிந்து,  மாகதர்போகதர்கூடிவணங்க.   Praised by... Continue Reading →

Save me from the Lust for women -Patinathar poem

நாறுமுடலை, நரிப்பொதி சோற்றினை, நான்தினமுஞ் சோறுங் கறியும்நிரப்பிய பாண்டத்தைத் தோகையர்தம் கூறும்மலமும் இரத்தமுஞ் சோருங் குழியில்விழாது ஏறும் படியருள்வாய் இறைவா, கச்சியேகம்பனே. O Ekampa of Kanchi,Lord, arise and give me grace not to fall into the pit that spurts out blood and filth! Into the pith of women, in their hollow trap, women who invite this leather bag stuffed which I... Continue Reading →

Lines of a misogynist – Pattinathar Poems

—————————————————————————————————————————————————————- Become Fan of Karka Nirka Blog in Facebook http://www.facebook.com/pages/Karka-Nirka/353094691592 —————————————————————————————————————————————————————— Pattinathar is one of the greatest Shidda poet. But unlike most of the Shiddas, he hates even his body(Shiddas are known for preserving their body). He is pessimistic,cynical and frustrated.One of the main features of his poems is his pathological hatred of women. Here... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: